خیلی وقت ها فکر می کنیم چون اطرافمان خوب است ( یا اینکه نمی توان آن را خوب کرد – دیگر خوب نمی شود ) دیگر نیازی ندارد که برای آن کار کنیم .

یا  می گوییم آخر چه کاری از دست ما بر می آید.

اما اصل این است که اگر می فهمی باید کار کنی

یعنی اگر دردی را احساس می کنی باید در سدد رفع آن برآیی

اگر مشکلی را می بینی باید برای رفع آن تلاش کنی

این خاصیت انسانیت است

این حرکت بر گردن توست ، وظیفه توست که آن را انجام دهی

  حتی اگر خیلی کوچک باشی

در مکتی ما کوچکی و بزرگی مطرح نیست

مهم این است که اگر می توانی کار کنی اینجا مهم فقط توانایی است

در توانایی ها هم گاهی قاصریم و گاهی ومقصر

نمی دانم چگونه فکر می کنی که می توانی به همین راحتی بنشینی ؛ مگر تو فقط برای خودت آفریده شده ای

بعضی ها آنقدر تنبل و تن پرور هستند که حرص آدم را در می آورند

از آنها بدتر کسانی هستند که تمام انرژی خود را صرف واهیات می کنند ( باز تنبل ها به آنها شرف دارند – لااقل رزق و روزی خدا را حرام نمی کنند )

برادرم ، اگر کمی چشم خود را باز کنی خواهی فهمید که کلی کار روی زمین مانده است و دستی نیست که آن را بردارد و تو هم که همچنان به خود مشغولی

می دانم تازه اگر هم الان به غیرتت بر خورده باشد بخواهی وارد صحنه شوی فوری بهانه می آوری که من که کار بلد نیستم.

چنان هم می گویی کار بلد نیستم انگار تمتم آنهایی که فعالند دکترای رشته خودشان را دارند .

تو هم می توانی با کمی تلاش یاد بگیری

کافی است تو هم روی پا بایستی و راه بیفتی

از تو حرکت از خدا برکت

تازه ما هم هستیم و کمکت می کنیم